Wybuch Wielkiej Wojny w 1914 roku był zaskoczeniem dla Europy i Świata. Nikt nie spodziewał się, że skuteczny zamach serbskiego nacjonalisty, Gawriło Principa na arcyksięcia Franciszka Ferdynanda Habsburga i jego żonę Zofię, doprowadzi do konfliktu, jakiego ludzkość w swojej historii nie pamiętała. Wybuch Wielkiej Wojny, to dla jednych narodów, okazja, aby udowodnić swoją dominację nad innymi, a dla innych narodów, takich jak Polacy, wielka szansa na wywalczenie wolności. Zaborcy od pierwszych godzin konfliktu wojennego przekonywali Polaków, że jak tylko pomogą im na froncie, w walce, to po wojnie owi zaborcy, każdy po swojemu, odbuduje wolną Polskę. 

24 października 1795 roku Trzy Czarne Orły rozszarpały ostatecznie Orła Białego i wymazało Rzeczpospolitą z map Europy na długie 123 lata. Wymazana została Polska, ale nie Polacy, nie kultura polska, tradycja. W okresie, kiedy Polska nie została całkowicie rozgrabiona ze swoich terenów, jako pierwszy do walki o uwolnienie Rzeczpospolitej z więzów zaborców stanął Tadeusz Kościuszko. Jego Insurekcja w roku 1794 trwała osiem miesięcy i została ostatecznie pokonana. Kolejne wielkie Powstania: Listopadowe, Styczniowe, także zostały rozbite. O wiele mniej się dzisiaj opowiada o Powstaniu Krakowskim w 1846 roku, czy Wiośnie Ludów, której towarzyszyły zrywy wolnościowe na zajętych ziemiach polskich. 

To już dzisiaj. Magiczna noc, w trakcie której do wszystkich ludzi na ziemi, przychodzą przodkowie, którzy od początków człowieka, od pierwszej znanej nam cywilizacji, i nie mam na myśli wielkiej Lechii, wierzyli, że naszym światem rządzi świat umarłych. Wielkie komnaty grobowe, piramidy, wierzenia, mity. Wszystko to spotykało się od wieków, ale nie pod każdą szerokością geograficzną, pod różnymi nazwami, ale zawsze, w tej samej części roku.

Czy Halloween jest świętem diabła? Tak twierdzi kościół katolicki i jego najbardziej fanatyczni zwolennicy, bo ma w tym swój konkretny interes. Kościół w swoich opowieściach o Halloween całkowicie pomija fakt, że sam czerpie z pogańskich tradycji, wielu narodów, wielu plemion. Nikt tak pięknie nie kłamie, jak kościół katolicki w sprawie genezy wszystkich swoich świąt.

Skąd się bierze współczesne poczucie wyższości dzisiejszych młodych ludzi, ludzi trochę starszych, o wyższości testosteronu nad estrogenem? Wiele czasu spędzam w socialmediach szukając odpowiedzi na to pytanie i odnoszę wrażenie, że im głębiej w las, tym mocniej wióry lecą. Nie ma na odpowiedzi, żadnego uzasadnienia, a jednak rośnie grupa mężczyzn, dla których rola kobiety w społeczeństwie, domu, zawraca koło i wręcz domagają się zmian ustrojowych w tej sprawie.

Niezaprzeczalnie ma to związek z rosnącą popularnością pewnych partii politycznych, poglądami konserwatywnymi, obawami, że jeżeli Świat zmieni się jeszcze bardziej, to kobiety zaczną dominować nad nami wszystkimi. Czy to znaczy, że byłoby gorzej? Nie mam pojęcia.

Nie miałem pisać o kobietach. Miałem pisać o złudzeniu wyższości testosteronu nad estrogenem.

Czwartkowe popołudnie w latach 80, po godzinie 18, to czas zasiadania przed ekran telewizyjny. Zaczyna się od sondy Mariner 5, wybuch supernowej, podziału jądra, startu rakiety, układu scalonego, a po około 40 sekundach pojawia się nazwa programu: Sonda. Tak zaczyna się podróż po Świecie, o jakim wielu Polaków, mogło przez lata 70, 80, tylko pomarzyć.

8 września 1977 roku Telewizja Polska rozpoczęła emisję popularnonaukowego, kultowego nie tylko w czasach PRL programu „Sonda”. Przez ponad dwadzieścia dwa lata, program zdobył olbrzymią sympatię widzów. Szczególnie młodzieży, dla której kolejne odcinki były wręcz oknem na Świat. I to dosłownie. Świat techniki, technologii, komputerów, motoryzacji, elektroniki, o którym w Polsce można było tylko pomarzyć. To w Sondzie widzowie dowiadywali się o pierwszej płycie CD, o programie do projektowania CAD czy raczkującej fotowoltaice.