Najlepszym okresem dla Złotego Stoku, drobnej osady górniczej i kopalni, był początek XVI wieku. Osada rozbudowała się i stała się niewielkim miastem, ściśle powiązanym z kopalnią. Górnicy w „Złotym Stoku” rocznie wydobywali od sześćdziesięciu do stu czterdziestu kilogramów czystego kruszcu. Odpowiadało to ośmiu procentom całej produkcji złota w Europie. W Złotym Stoku funkcjonowało w tym czasie blisko dwieście sztolni, a złoto przetapiało dwadzieścia hut. Produktem ubocznym przy przetapianiu złota był arszenik. Produkt bardzo poszukiwany w ówczesnej Europie, nie mniej niż złoto. W siedemnastym, osiemnastym wieku, w kopalni odkryto spore pokłady rudy arsenowej. Arszenik bardzo często zmieniał bieg wydarzeń na całym świecie. 

Festiwal Fantastyki Pyrkon to największe wydarzenie tego typu w Polsce, a kto wie, czy nawet nie w Europie. Przyznam, że nie sprawdzałem tego aż tak dokładnie, ale faktem jest, że w tym roku Festiwal odwiedziło ponad 67 tysięcy uczestników. Świat Fantastyki dzisiaj bardzo nam się rozrósł. Obok tradycyjnych wątków związanych z literaturą, od której wszystko zazwyczaj się zaczyna, dzisiejszy świat fantastyki to gry video, gry planszowe, kino, muzyka i wszechobecny na festiwalu cosplay.

Tak się złożyło, że nasza Ojczyzna jest położona pomiędzy Morzem Bałtyckim na północy a pasmem górskim, od Karkonoszy po Bieszczady, na południu. Pomiędzy wiele wzgórz, dolin, rzek, kotlin… 440 kilometrów granicy morskiej, jaką Polska odziedziczyła po drugiej wojnie światowej, jest tak samo zróżnicowana i bogata w szerokie plaże, porośnięte lasem klify, jak Ona cała od Kołobrzegu po Rysy. Zatoka Gdańska, to takie fascynujące miejsce, gdzie każdego ranka schodzą się tłumnie turyści podziwiając wschód słońca, ale już zachodu obejrzeć się nie da, co starałem się uwiecznić na Widokówce. Wschód Słońca zaplanowaliśmy na ostatni poranek naszych wakacji. Romantycznie, cicho, spokojnie, rodzinnie.  

Sopot. Miasto znane przede wszystkim z wielkiego Mola, wielkiego hotelu Sobieski tuż przy plaży, krzywego domu na Monciaku i z ogromu restauracji, klubów i bogatych turystów. Tych trochę biedniejszych także. Do Sopotu wybraliśmy się spacerkiem z Orłowa. Celem nadrzędnym było Molo i spacer po deptaku, czy słynna Opera Leśna. Dzisiaj odrobinę żałuję, że nie udało się nam dotrzeć do Opery. Z drugiej strony na Molo spędziliśmy połowę dnia, co mocno ograniczyło dotarcie do innych miejsc, jakie mieliśmy zaplanowane. Pozostało nam wspomnienie i widokówka z nad Mola.

Malownicze, onegdaj skromne uzdrowisko w Orłowie, dzisiaj jest tętniącą wakacyjnym rytmem nadmorską miejscowością. Przed wybuchem drugiej wojny światowej do Orłowa przyjeżdżali kuracjusze nie tylko z Polski, a wśród nich Stefan Żeromski. Kiedyś do Orłowa przybywali turyści szukający spokoju i ciszy. Dzisiaj szczyci się mocno rozbudowaną infrastrukturą turystyczną z dużą bazą hotelową, willową i usługową. Molo w Orłowie nie wychodzi aż tak daleko, jak jego większy brat w Sopocie, ale w moim przypadku, bardziej przypadło mi do gustu. Największą atrakcją Orłowa jest wysoki na kilkadziesiąt metrów Klif. Porośnięta lasem wysoka „góra” spoglądająca w dal na fale Bałtyku, tocząca z morzem odwieczny, nierówny bój. Każdego roku morze podmywa fundamenty naturalnego kolosa i zabiera do siebie kolejne centymetry linii brzegowej. Szczytem klifu poprowadzony został szlak turystyczny, łączący Orłowo, Redłowo i plażę miejską w Gdyni. Tak, Zatoka Gdańska jest jednym bardzo długim szlakiem, którym można na pieszo przejść, od Gdańska aż po Gdynię, ewentualnie z Gdyni do samego Gdańska. My skorzystaliśmy  jedynie z plaży, kiedy szliśmy do Sopotu.

Gdańsk ma Starówkę, Sopot Molo, a Gdynia Skwer Kościuszki i Aleję Jana Pawła II. W Gdyni jest także Muzeum Marynarki Wojennej oraz kilkudziesięciopiętrowy koszmarek z widokiem na Bałtyk. Po kolei. Muzeum Marynarki Wojennej, jak wiele takich placówek, ma swoje oddziały. Oddziałem Muzeum Klasy Zero jest Okręt Muzeum niszczyciel ORP „Błyskawica”. Unikatowy, dostojny, strzegący symbolicznie gdyńskiej redy i Zatoki Gdańskiej. Wyprzedzając niemieckie uderzenie na Polskę, dowódca okrętu otrzymał rozkaz opuszczenia Zatoki i wraz z „Burzą” zacumowali w brytyjskim porcie. Tak zaczął się szlak bojowy „Błyskawicy”, biorąc udział we wszystkich najważniejszych wydarzeniach morskich drugiej wojny światowej. Swoją służbę oficjalnie zakończyła w 1975 roku i niemal od początku planowano, że stanie się obiektem muzealnym. ORP "Błyskawica" po dzień dzisiejszy nosi swoją wojenną Biało-Czerwoną banderę. Pomimo wycofania ze służby, cały czas jest wpisana w skład 3. Flotylii Okrętów Marynarki Wojennej Rzeczpospolitej Polskiej.